Friday, 17 February 2017

Aslan


Eble vi konas Aslan-on, la parolantan leonon el C.S. Lewis fantaziaj libroj?
Li estas la Reĝo de Bestoj, filo de la Imperiestro preter de la maro; saĝa, kompata, kaj kun magia povo (ambaŭ tempa kaj spirita); mistera kaj bonvola gvidanto al la infanoj, kiuj vizitas la fantazian landon Narnia.

En la Kronikoj de Narnia (The Chronicles of Narnia) ni legas jenan:

"Li estas la Reĝo. Li estas la Sinjoro de la tuta arbaro, sed li ne estas ofte tie, vi komprenas. Neniam en mia vivo aŭ de mia patro. Sed la vorto atingis nin, ke li revenos. Li estas en Narnia tiumomente. "

...kaj nu li venis al ni, en la Bury Knowle Parkon en Headington. Tie jam de longe staras multaj tre maljunaj arboj. Antaŭ la biblioteko troviĝis grandega ekzemplo de cedro-arbo, bedaŭrinde en malbona stato, ke oni decidis faligi ĝin. Sed la restaĵon oni volis uzi por skulptaĵo teme ligita al la biblioteko. Bona ideo, elekti konatan karakteron de oksforda verkisto.
Do oni kolektis monon kaj Matt Cave, oksforda artisto ricevis la taskon fari tiun grandan leonon.
En februaro la laboro finiĝis kaj nun la mirinda grandulo kaj amiko de la infanoj estas preta saluti la vizitantojn de la parko. Ankoraŭ la freŝtranĉita ligno bone odoras kaj estas plezuro tuŝi la surfacon de la skulptaĵo.

Estus granda ĝojo por Lewis renkonti sian kreaĵon...




Tuesday, 7 February 2017

Domokupacio/ iffleyopenhouse



En Iffley Road, unu el la ĉefaj stratoj en orienta Oksfordo, troviĝas konstruaĵo oficiale ne uzita dum tri jaroj. Themas pri posedaĵo de universitata Wadham College. La suba etaĝo estis pliluigita por kelkaj jaroj al aŭtomobilvendejo, la supra por loĝejoj. Sed nun la kolegio volas anstataŭigi la konstruaĵon per nova, por studenta gastigado.
Intertempe, pli ĝuste, je unu el la plej malvarmaj tagoj de la pasinta jaro, grupo da domokupantoj alprenis al si la konstruaĵon, por ke senhejmuloj povu dormi ĉi tie. La membroj, lokaj kaj studentaj preparis la ejon kaj ebligis al proksimume 20 senhejmuloj protektado kontraŭ la frosta vetero. Ĉar la urba administracio lastatempe fermis kelkajn noktajn azilojn multaj homoj nun vagas surstrate en la nokto ĝis trovinte ĝustan dormlokon ie ajn.
Kompreneble la domokupado estis rigardita kiel krimo kaj venis al urba tribunalo, tamen la organizantoj de la grupo povis atingi decidon, ke la senhejmuloj ankoraŭ restu tien ĝis komenco de aprilo. Tia decido ja estas sufiĉe nekutima kaj bona afero por la homoj senhejmaj.

Homoj bezonas hejmojn- malplenaj spacoj bezonas homojn



Saturday, 28 January 2017

LinguaMania- Lingvomanio

Ĉi-vendrede en la Ashmolean Muzeo okazis aparta evento en la vesperprograma vico Vivanta Vendredo: Linguamania- lingvomanio, por veki en ni la internan lingviston. Estis evento de la muzeo kunlabore kun la universitato, invito ne nur por fakuloj, sed por la tuta familio. Atentigitaj estis multaj facetoj de lingva evoluado kaj uzado, persona kaj tutmonda. Grava fokuso estis ankaŭ multlingveco. Ŝajnas, ke Oksfordo aparte elstaras pro sia diversa loĝantaro. Lernejoj ekzistas ĉi tie kun preskaŭ 30 parolataj lingvoj. 
Montriĝis ligiloj inter lingvaj fenomenoj kaj ekspoziciaĵoj de la muzeo, kiel ekz la kopio de la fama trilingva Rosetta- ŝtono.

Teatrogrupo en la muzeo / Foto de Dobrochna Futro

 Kreemo estis la ĉefa fokuso de la temo. Do ne mirigas, ke la vizitantaro estis instigita partopreni en diversaj kreemaj agadoj, kiel ekz lingvolernado,-kreado aŭ serĉado de lingvaj ligiloj en la muzeo mem. La tuta konstruaĵo estis plenŝtopitaj per interesitaj homoj kaj teatraj kaj muzikaj artistoj, volontuloj kaj fakuloj. Aŭdeblas estis la latina en teatraĵo de studenta grupo, kiuj kun siaj blankaj antikvaj kostumoj bone kongruis al la romaj figuroj ekspoziciataj.
Ie estis provita en komuna peno kraki hieroglifan kodon de malaljuna Egiptio. Alialoke oni povis skribi sian nomon en la inventita fantazia lingvo de Tolkin, aŭ mem verki poemojn instigita de la persa poeto Rumi.
Bedaŭrinde mi ne povis trovi iun ligilon al Esperanton. Sed poste mi aŭdis, ke parto de Harry Potter and the Rosetta Stone estis tradukita en multajn lingvojn, kaj inter ili troviĝis ankaŭ Esperanto.

Thursday, 12 January 2017

Ho ve Zulajka ! Amrakonto el Oksfordo



Eble kiam vi restis kelke da tempo ekster Oksfordo, en alia granda urbo, vi denove rimarkas la apartajn trajtojn de nia urbo, plenigitaj per ĉiam gajegaj junuloj kaj ekscititaj, bone nutritaj studentoj. Etoso iom kiel daŭra sunbrilo. Ne mirigas, ke Oksfordo nuntempe kun preskaŭ 25 procento da studentoj en la loĝantaro estas ege alloga. Kaj tio jam de jarcentoj !

Reveninte al libro, kiu majstre satirece priskribas tiujn trajtojn, mi pli atente observas tiun ĉi lokon. Temas pri Zulajka Dobson, moderna klasikaĵo de Max Beerbohm (1872-1956), verkita antaŭ iom plu ol cent jaroj. Li mem iam studis en Oksfordo, sed neniam diplomiĝis. El propraj spertoj li bone konis la bakalaŭran vivon, kvankam li tiam estis pli okupita kun verki artikolojn kaj designi karikaturojn. Kaj li prefere kultivis sian dandan personecon. Tio ankaŭ reflektas en lia mojosa karikatureca rakonto, kies ĉefrolulo estas iu snoba Duke of Dorset.

Oksfordo antaŭ cent jaroj estis preskaŭ tute dominita je viraj studentoj, kaj en la kolegioj instruis seriozaj profesoroj. En tiu vira mondo unu tagon eniĝas ĉarma aminda virino- Zulajka, vera Femme fatale, la nepino de grava profesoro en fiktiva Kolegio Judaso.
Jen la katastrofo komenciĝas. Kompreneble nia heroo estas la unua, kiun trafas la sagon de amoro. Lin, kiu estis ĝisdate tro malvarma aŭ tro snoba por enamiĝi. Kaj la ama vundo doloregas. Li estas nur la unua en vico de aliaj studentoj, kiuj ne povas eskapi la magion de Zulajka. Dramatece la agado elvolviĝas, vortriĉece kaj komike pritraktata, kun sufiĉa historia kompreno de la tiama tempo ĝis fine ĉio gvidas al tragika sorto, ne nur de la Duko, sed ankaŭ de ĉiuj bakalaŭrantoj.  Ili sekvas sian rolmodelon, dronante sin en la rivero je la granda somera remia konkurso. Zulajka mem momente iom konfuzita forlasos la urbon- ho ve, celante Kembriĝon...

                                    Waiting for the Cox, 1906, in Oxford, by Andrew Lang

Hodiaŭ la libro de Beerbohm estas taksata kiel unu el la plej bonaj anglaj verkaĵoj. Li vere kaptis apartan spiriton de nia universitata urbo, kiuj kompreneble multe ŝanĝiĝis ekde tiam.

Li skribis:

 "Mi mem prefere vidus la tutan restaĵon de Anglio profundiĝi en la maron ol, ke mi dezirus Oksfordon ekloĝita sur pli sana alteco. Ĉar nenio ekzistas en Anglio komparebla kun tio, kio loĝaĉas en la vaporoj kaj marĉoj, kaj en la ombroj de tiu ĉi turoj, la mistera kaj malĉifrebla spirito, la spirito de Oksfordo. Oksfordo !"

Thursday, 15 December 2016

Naskiĝtago de Zamenhof

Ni festas la 157-an naskiĝtagon de la inicianto de nia kara lingvo Esperanto !





Monday, 12 December 2016

Sanktaj klaŭsoj kurantaj

Almenaŭ 2200 kurantaj Sanktaj klaŭsoj je la dimanĉo matene estis tre feliĉa pri la vetero. Ankoraŭ la tutan tagon antaŭe pli-malpli pluvis. Ĉar en Britio la vetero estas preskaŭ ne prediktebla, ili estis surprizitaj, kiam jam frue la suno aperis por la planita amsa evento en la urbocentro. Jam de kelkaj jaroj miloj da homoj renkontiĝas por kuri plenvestite en ruĝblankaj kostumoj por bona kaŭzo. Estas iniciato de la Helen & Douglas House, oksforda karitata organizo, kiu prizorgas serioze malsanajn infanojn kaj junulojn en siaj lastaj vivjaroj. Tiu, nun jam tradicia kurado (10-a jubileo) estas ege ŝatata ŝanco por fari ion bonan por aliaj homoj kaj aliflanke ankaŭ por si mem. La partoprenantoj finance kontribuas al la subteno de hospico. Kaj estas tre majosa afero kuri en granda gaja komunumo. Efektive estas familia evento, kaj eĉ malgrandaj infanoj povas atingi la celon post kiam ili kompletis tri kaj duonon da kilometroj.